Sadece 102 tanesini doğaya bıraktılar, sayıları 200 milyonu buldu: Durdurulamıyor

Avustralya’da 1935 yılında tarım zararlılarıyla mücadele amacıyla doğal ortama salınan Güney Amerika kökenli "Aga kurbağaları" (Cane Toad), aradan geçen süreçte ülkenin en büyük çevre felaketlerinden birine dönüştü. Şeker kamışı tarlalarındaki böcekleri popülasyonunu kontrol altına almak için Hawaii’den ithal edilen 102 kurbağa, bugün kıta genelinde sayısı 200 milyonu aşan istilacı bir güç haline geldi.

DOĞAL MÜDAHALE TERS TEPTİ 

Dönemin tarım otoriteleri tarafından şeker kamışı böceklerine karşı biyolojik bir silah olarak doğaya bırakılan kurbağaların, hedef alınan böcek türleriyle aynı dikey yaşam alanını paylaşmadığı anlaşıldı. Böceklerin bitkilerin üst kısımlarında, kurbağaların ise yerde yaşaması sebebiyle beklenen mücadele gerçekleşmedi. Kurbağalar, hedef böcekler yerine bölgedeki yerli küçük canlı türlerini tüketerek beslenmeye başladı.

ZEHİRLİ YERLİ YIRTICILARI TEHDİT EDİYOR 

Aga kurbağalarını kıta genelinde durdurulamaz kılan en büyük etken, başlarının arkasındaki bezlerden salgıladıkları "bufotoksin" adlı güçlü zehir olarak öne çıkıyor. Avustralya’nın yerli yırtıcıları olan timsahlar, dingolar, yılanlar ve keseli kediler bu zehre karşı bağışıklık taşımadığı için kurbağaları avladıklarında dakikalar içinde hayatlarını kaybediyor. Bu durum, kıtadaki besin zincirinin üst basamaklarında ciddi bir nüfus azalmasına yol açıyor.

YÜKSEK ÜREME HIZINDAN KONTROL EDİLEMİYOR 

Tek bir dişinin tek seferde 8 bin ila 30 bin arasında yumurta bırakabilmesi ve iribaşlarının dahi zehirli olması, türün yayılım hızını artırıyor. Zorlu iklim şartlarına ve kuraklığa yüksek direnç gösteren canlılar, her yıl yeni bölgelere doğru yayılmaya devam ediyor.

Hükümet ve çevre örgütleri, istilayı yavaşlatmak adına halkı insani yöntemlerle kurbağa itlafına teşvik ediyor. Bunun yanı sıra, nesli tehlikeye giren yerli yırtıcıları korumak amacıyla bilimsel projeler yürütülüyor.