Haftanın notları: Sanal vicdanlar

Şimdi de anlamsız empatiler modası çıktı...
Mesele insanlara empatiyle yaklaşmaksa...
Bunun için niye katilleri, psikopat zorbaları, dolandırıcıları seçiyorsunuz?
Kendinizi yerine koyacağınız, derdini anlamaya çalışacağınız başka insan mı kalmadı?

***

Çok kötülük var...
Şükür ki, hala kötülüklerin, kötülüğün, "kötü"nün farkındayız...
Fakat dikkat!
Bu farkındalık...
Bizim kendiliğinden iyilik yanında saf tutmamıza kapı açmıyor...
Eylemsiz, durağan ve en önemlisi "akışa bırakılmış" bir hayatla bu mümkün değil...

***

"Keşke param olmasaydı ama oğlum sağlıklı olsaydı. Saçlarımı sevdiği için ve bir gün beni unutursa saçlarımdan tanısın diye uzatıyorum" diyen İspanyol Milli Takımı'nın sevimli oyuncusu Cucurella'ya kalbimizi verdik...
Sosyal medya Cucurella övgüleriyle dolu...
Ama geçen gün bir Otizm uzmanı eğitimci haklı olarak şöyle yakınıyordu: "Madem hepiniz bu futbolcuyu alkışlıyorsunuz, okullarda çocuklarının sınıflarında otizm tanımlı arkadaşları olsun istemeyen anne babalar kimler? Sanal ortamda vicdan rahatlatmak kolay!"

***

Şimdi sıraya dizilmiş hep aynı ifadeyi veriyorlar savcılara: "Ahbap'a tek kuruş bağış yapmadım!"
Ahbap derneğine bağış yapılması için ortalığı ayağa kaldıranlar bunlar değil miydi?
Dedikleri doğruysa...
Tablo iyice çirkinleşiyor.
Bu uyanıklar kendi kitleleriyle dalgalarını mı geçmişler?

***

Bir ünlü de "Ahbap'a yardım yapmamaları için yakın çevremi uyardım" demiş...
Yakın çevresini bilmem ama millete ne dediğini biliyoruz...
Ne yani?
İki yıl süren bir halüsinasyon yaşamadık ya...

***

Bangladeşli bir Arjantin taraftarı Dünya Kupası finalinden sonra canına kıymış...
Günümüzde futbol sahnesini yönetenlerin istediği boyutta bir "yabancılaşma" ve "ruhsal boşluk" vakası...
Sonuç?
Yoksullar kendilerini kaybedecek, zenginler müşterileşecek...

***

Çocuklar unutmuyor, yaşadıklarını bu detay, şu esas diye ayırmadan aklında tutuyor, bildiklerinin yarısından fazlasını yetişkinlerden saklıyorlar...
Çocuklar, yetişkinlerin palavra hayatlarına katlanabilmek için tabii bir zarafetle çocuk numarası yapıyorlar!
Ve bütün bunlara rağmen yine de çocuklar...
Niye bunları not ettim?
Çünkü benim ballarla sıkı fıkı bir halde dört gün geçirdim ve bu gerçek her saat başı yüzüme tokat gibi çarptı...